[unable to retrieve full-text content]یه چیزی بهم میگه آبش رفته تو پی گاه، سقفش رمبیده از جا و هنوز تو خبر نداری از داستان.

[unable to retrieve full-text content]هنوز، دقایقی هست که دلم میخواهد آقای محمودآبادی بود. شاید اگر بود...

[unable to retrieve full-text content]مگه قول نداده بودی؟ ترسم؟ که اشک...

[unable to retrieve full-text content]شرابِ خانگیِ ترسِ محتسب خورده...

بله ترم جدید شروع شد و کرونا هم چنان هست و ما هم هستیم و زندگی ادامه دارد. ترم جدید با یکxa0 تغییر جدید شروع شده است و این تغییر دانشجویان و من را را هم گیج کرده است... در این میان من هم روزگار می گذرانم. زندگی سخت تر شده است، موادی از سبد کالای ما و دیگران حذف شده است و هنوز زنده ایم. استرس اجاره خ...

دیروز خونه مامان، شله زرد و حلوا پختیم، به نظرم یک رابطه مستقیمی میان مهارت فرد در حلوا پزی و از دست دادن آدمهای دور و برش وجود دارد و این غمگینم میکند. دیروز محمدرضا شجریان فوت کرد و بگیر و ببند و کرونا هم باهم قاطی شد. مگر میشود شجریان را از حا

بالاخره شنبه توانستم بدون اینکه گریه کنم یا اشکی بریزم، اتفاق مرگ بابا را برای فردی تعریف کنم.xa0 شنبه سوم آبان سال هزار و سیصد و نود و نه. + نوشته شده توسط زهرا در دوشنبه پنجم آبان ۱۳۹۹ و ساعت 15:35 |

[unable to retrieve full-text content]من یک بار دیگر شاهد گردش زمین به دور خورشید بودم و بسیار خوشحالم.

امروز خیلی اتفاقی با دختری دوست شدم، رفته بودم دانشگاهی که نزدیک دفتر است که پرینت پایان نامهام را بگیرم و برای بار صدم برای استاد راهنمایم ارسال کنم، داستان همان داستان قدیمی کینهی شتری اساتید است که این دفعه نیز مرا گرفته است. مشاور بر این باور

یکی از خالههایم و برادرم احتمالا تحت تاثیر او، مرا قاتل پدرم میدانند و به هر مناسبتی که مشاجرهای بین من و برادرم در میگیرد، او این حرف را تکرا میکند و من را خلع سلاح میکند، بله این حرف در لحظه، کاری با من میکند که سپاه مغولان با ایران نکرد و

گاهی تا اتفاقی رخ ندهد، نمیدانی باید چه رفتاری از خود نشان دهی! بله تا خرمنت نسوزد احوال ما ندانی...xa0 + نوشته شده توسط زهرا در یکشنبه هفدهم اسفند ۱۳۹۹ و ساعت 12:48 |

آقای محمودآبادی خیلی اتفاقها افتاد و نبودید و خیلی اتفاقها افتاد و من نبودم. سال نو شد وامروز جشن شصت و سه سالگی شما هست و شما نیستید و همین طور جشنهای تولد بعدیتان! در واقع دیگر جشنهایxa0تولدتان و جشن تولدهایمان،سالگرد ازدواجتان و سالگرد ازدواجهایمان و....xa0نیستید. + نوشته شده توسط زهرا در دوشنبه ...

این روزها، حال عمومی جامعه بد است وxa0 حال من هم شبیه به حال عمومی جامعه است. چرا؟ اگر از همه ی اتفاقات این چند ماه بگذریم،xa0کرونا ویروس همهی برنامهها را جا به جا کرده است، بحرانی که جهان با آن دست و پنجه نرم میکند و وطنم پارهی تن من هم، مثل همیشه در بحران مانده است، راه حل چیست؟ بگذاریم بگذرد تا ب...

کرونا تقریبا همهی برنامههایمان را دگرگون کرده است، دگرگون کلمهی مناسبی نیست، کن فیکون کرده است، دانشگاه که تعطیل است البته در همین روزهای تعطیل یک جلسه برگزار شد که آن هم به کرونا گذشت من هم عجله

دیشب در یک گروه خانوادگی اد شدم و خبر فوت شدن زن عموی مامان را خواندم، با زی به این نتیجه رسیدیم که به ما چه که به مامان بگیم، یکی دیگه بهش بگه، فعلا که مامان نمیدونه، با این اوضاع کرونا هم که فعلا م

صبحها که بیدار میشوم، بعد از دستشویی و مسواک و .... مثل یک آیین چراغی که شبها روشن میگذاریم را خاموش میکنم،میرم پنجره را باز میکنم و توری پنجره را کنار میزنم و درختها و لانههای کلاغها را چک

سال نو مبارک شده و امروز شانزدهم فروردین سال هزار و سیصد و نود و نه است. همهی تعطیلات به کرونا و قرنطینه گذشت به جز دو شب که رفتیم خونهی مامان. سفر که کنسل شد و ماهان فرموده تا 21 فروردین هزینهی بلیط رو بر میگردونه! تقریبا با یک ماه تاخیر!به قرنطینه و دستکش و ماسک و ژل هم عادت کردیم.

دانشگاه که هنوز تعطیل استxa0 و من راستش ناراحت نیستم و مثل معلمهای دیگر دلم برای دانشگاه و داستانهایش تنگ نشده است فقط گاهی دلم هات چاکلتهای سر کلاسم را میخواهم. یعنی در واقع دلم برای خوراکیها تنگ

از روزی که کرونا ویروس وارد ایران شد، هر روز اخبار را پیگیری میکنیم، آمار مبتلایان، آمار بهبود یافتگان، آمار فوت شدگان و این اواخر آمار افرادی که حالشان وخیم است، مامان هم از من میپرسد این آمار را ب

این که من شیفتهی پاییز و اول مهر و مدرسه هستم چیز جدیدی نیست اما گویا چیز عجیبی است. این روزها مد شده است که دههی شصتیها، از مدرسه متنفر باشند اما من با وجود همهی مشکلات و تبعیضها مدرسه را دوست د